The Cranberries, 90'larda altın çağını yaşamış, İrlandalı rock müzik grubudur. Grubun üyeleri, 2003 yılında, resmen dağılmasa da birbirinden ayrılmıştır. Grubun vokalisti olan Dolores O'Riordan'ın güçlü sesi sayesinde İngiltere'de başarı yakalayabilmişlerdir.

1993'de The Cranberries Linger'ın Amerika ve İngiltere'deki başarısından sonra dünyaca ünlü bir grup haline geldiler. Aynı yıl Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We? albümünü çıkarttılar. 1994'de yaptıkları No Need to Argue albümü milyonlarca kopya sattı. 1996'da çıkarttıkları To the Faithful Departed albümünde kullandıkları yeni stil diğerleri kadar rağbet görmemiştir. 1999'da Bury the Hatchet albümünü oluşturdular. 2001'de yaptıkları Wake Up and Smell the Coffee albümü "Sihir geri döndü" gibi yorumlara vesile olmuş ve Amerika listelerinde 46. sıraya yükselmiştir. 2004 yılında, grup üyeleri, kariyerlerine kişisel olarak devam edeceklerini açıkladılar ve sonraki albümü askıya aldılar. Yıllarca düzenledikleri turlar ve promosyonlar sayesinde 38 milyondan fazla albüm sattıktan ve dünya çapında yüzbinlerce hayranlarıyla buluştuktan sonra grup artık bir ara vermenin doğru olacağına karar verdi.

Albümler

Box Setler:
2002 - Everybody Else Is Doing It So Why Can't We? (The Complete Sessions 1991-1993)
2002 - No Need To Argue (The Complete Sessions 1994-1995)
2002 - To The Faithful Departed (The Complete Sessions 1996-1997)
2002 - Bury The Hatchet (The Complete Sessions 1998-1999)

Kolleksiyon Albümler:
2002 - Stars - The Best Of 1992-2002
2005 - 20th Century Masters - The Millennium Collection: The Best of the Cranberries
2008 - Gold
2010 - Bualadh Bos: The Cranberries Live
2011 - Sus 50 Mejores Canciones

Single Albümler:
1991 - Uncertain
1992 - Dreams
1993 - Linger
1993 - Sunday
1994 - Dreams
1994 - Linger
1994 - Ode To My Family
1994 - Zombie
1995 - I Can't Be With You
1995 - Ridiculous Thoughts
1996 - Free To Decide
1996 - Salvation
1996 - When you're gone - Free To Decide
1997 - Hollywood
1999 - Animal Instinct
1999 - Bury The Hatchet
1999 - Just My Imagination
1999 - Loud And Clear World Tour 1999
1999 - Promises
2000 - You And Me
2001 - Analyse
2002 - Stars
2002 - This Is The Day
2002 - Time Is Ticking Out

Konser Albümler:
2010 - Mediolanum Forum Milan (mp3/CBR320)

Orjinal Albümler:
1993 - Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We
1994 - No Need To Argue
1996 - To the Faithful Departed
1999 - Bury The Hatchet
2001 - Wake Up And Smell The Coffee
2012 - Roses (Special Benelux Edition)

Dinle

Linkler 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9
yada
Linkler 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

Mercedes, 9 Temmuz 1935'te Arjantin Tucuman’da dünyaya geldi. 15 yaşında profesyonel olarak şarkı söylemeye başlayan sanatçı ilk albümünü 1959’da çıkarttı. 1960'ların ortalarına doğru Latin Amerika müziğini rock ve politik müzikle harmanlayan Nueva canción tarzında yaptığı müziklerle tüm dünyada tanınmaya başlandı.
1976’da Jorge Vileda komutanlığında yapılan askeri darbenin ardından ülkesi Arjantin zor günler yaşamaya başladı. Politik tavrından ve müziğinden ödün vermeyen Sosa 1979’da La Plata’da verdiği konser sırasında sahnede gözaltına alındı. Bu olaydan sonra Arjantin’de şarkı söylemesi yasaklandı ve sanatçı sürgün hayatı yaşamak zorunda kaldı. Sosa, ülkesine ancak 1982’de dönebildi.
Arjantin’e geri dönüşüyle birlikte diktatörlük karşısında kültürel ifadenin yolunu açan Buenos Aires Opera ve Tiyatrosu'nda çeşitli konserler verdi.
Müzik tairihindeki ünü, sosyal adanmışlığı ve insan hakları için verdiği mücadele ile 2002’de Arjantin’de Sarmiento Ödülü’ne layık görüldü.
Victor Heredia ve Leon Gieco ile müzikal-sanatsal bir proje olan Arjantin Şarkı Söylemek İstiyor projesine başladıysa da hastalığı nedeniyle yarım bırakmak zorunda kaldı.  

Albümler

1959 - La Voz De La Zafra
1959 - Maestros Del Floklore
1965 - Canciones Con Fundamento
1966 - Hermano
1966 - Yo No Canto Por Cantar
1967 - Juanito Laguna
1967 - Para Cantarle A Mi Gente
1968 - Con Sabor A Mercedes Sosa
1969 - Mujeres Argentinas
1970 - El Grito De La Tierra
1970 - Navidad Con Mercedes Sosa
1971 - Homenaje A Violeta Parra
1972 - Cantata Sudamericana
1972 - Hasta La Victoria
1973 - Traigo Un Pueblo En La Voz
1975 - A Que Florezca Mi Pueblo
1975 - Disco de Oro
1975 - Gracias A La Vida
1975 - Niño De Mañana
1976 - La Mamancy
1977 - Interpreta A Atahualpa Yupanqui
1977 - Si Se Calla El Cantor
1977 - Voices Of Freedom Concert con Serenata Guayanesa
1979 - Serenata Para La Tierra De Uno
1980 - A Quien Doy
1980 - Gravado Ao Vivo No Brasil
1982 - En Argentina
1983 - Como Un Pajaro Libre
1983 - Mercedes Sosa
1983 - Recital
1984 - Radio Deutsche Welle (RDA)
1984 - Sera Posible el Sur
1985 - A Arte de Mercedes Sosa
1985 - Corazon Americano con Nascimiento y Gieco
1985 - Vengo A Ofrecer Mi Corazon
1986 - Mercedes Sosa '86
1987 - Mercedes Sosa '87
1988 - Amigos Mios
1988 - La Negra
1990 - En Vivo En Europa
1991 - De Mi
1993 - 30 Años
1993 - Sino
1994 - En Familia
1994 - Gestos De Amor
1995 - Oro
1996 - Escondido En Mi Pais
1997 - Alta Fidelidad
1998 - Al Despertar
2000 - Misa Criolla
2002 - Acustico
2003 - Argentina Quiere Cantar con Gieco y Heredia
2003 - The Best Of Mercedes Sosa
2003 - Voz Y Sentimiento
2004 - O Melhor De (The Best Of - Brazil Edition)
2005 - Corazon Libre
2009 - Cantora

Dinle

Link 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10 yada 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10

Avrupa'nın Arktik kıyılarından yükselen sesi Mari Boine vokal tekniği ve büyüleyici şarkılarıyla dünya müziğinin en etkileyici sanatçılarından biri. "Gula Gula" adlı albümüyle ünü İskandinavya topraklarını aşan sanatçı aradan geçen on yılda kuvvetli sesi ve müziğinde yatan şiirsel güçle tüm dünyada sadık bir dinleyici kitlesi edindi. Kendini sürekli yenileyen müziği dünyaca ünlü DJ ve yapımcıların da dikkatini çekti ve 2001 yılında Jazzland şirketinden bir remix albüm yayınladı. Illumination Mark De Clive-Lowe ve Nils Petter Molvær gibi ustaların elinde tekrar şekillenen atmosferik müziği Norveç'in ünlü caz etkileşimli electronica ve downtempo sahnesinde de ses getirdi.
Samiler tarafından ırklarının en önemli temsilcilerinden biri olarak görülen norveçli lapon müzisyen, "kendi kültürel kimliğini bulmakta zorlandığını ve başta okulda öğretilenlerin etkisiyle kendi ırkından utandığını hatta nefret ettiğini" söylemiştir. Marie Boine zaman zaman norveç başbakanı ile de polemiklere girmiş ve başbakandan kendi insanlarından özür dilemesini de istemiştir. 1994 yılındaki Lillehammer’deki kış olimpiyatlarının açılış töreninde yer almayı da reddetmiştir.

Albümler

1989 - Gula Gula
1991 - Salmer P? Veien Hjem
1993 - Goaskinviellja
1994 - Leahkastin
1996 - Eallin (Live)
1996 - Radiant Warmth
1998 - Balvvoslatjna
2001 - Odda Hamis
2001 - Winter In Moscow
2002 - Gavcci Jahkejuogu
2006 - Idjagiedas
2008 - It Ain't Necessarily Evil
2008 - Kautokeino-Opproret
2009 - Cuovgga Airras

Dinle

Link 1 - 2 - 3 - 4 yada 1 - 2 - 3 - 4

...Sinemada görmüştüm denizi. Ama algılama yeteneğim yok henüz. Aklımda Kızkulesi ve kızın hikayesi. Babam bunu belki 150 sefer anlatmıştır. Gece 11′de işe gider sabah 7′de gelirdi. 7′de ben karşılardım. Ekmeğin içinde helvalarla gelir, uykusuz uykusuz bize iki saat İstanbul'u anlatırdı. "Biz İstanbul'a gideceğiz, hepiniz orada okuyacaksınız, hepiniz orada çalışacaksınız" derdi ve bir şarkı vardı hep onu söylerdi. Çok severdim. "Dilo azbımrım, dilo hayran levi bahare mırın pır xoşe dilo hayran lı mülke bove." (Biz babamızın topraklarında büyüdük. Bir gün babamızın topraklarında öleceğiz.) İstanbul'a gidiyoruz. Fakat mutlaka ve mutlaka bir gün buralara geleceğiz, evimiz, arsamız, yerimiz hep burada olacak diyordu babam. Sonra her sabah geldiğinde babam bütün bir gece boyu vardiyada çalıştığı için, ben onunla birlikte yatağa girip yatıyordum. O zamanlar altı yaşlarındayım; ailenin en küçüğü olduğum için olağanüstü düşkünlük gösterilirdi. Sokağa çıkarır, herkese küfrettirirdi, onur duyardı yani.

O dönemde fabrikada pazartesileri salıları işçi gecesi yapılırdı. O zamanlar memur evlerinin yanına biz gidemezdik, mümkün değildi, memur çocukları vardı. Onların evleri, mahalleleri ayrıydı. Biz, işçi çocukları, onların eğlence gecelerine de gidemezdik. Salı günleri gırla giderdi. Çoluk-çocuk, anneler, babalar, işçiler, yaşlılar... Buradaki gruplar vardı, bağlama çalınırdı. Benim bağlamaya sempatim o zamanlardan başlıyor. Bir gün eve geldiğim zaman, "Sana bir süprizimiz var," dediler, "baban sana bir şey aldı." Baktım duvarda bir cura, üstüne de benim vesikalık resmim yapıştırılmış. Küçük bir cura. O an bir ağlama tuttu bende. Kümeste, nasıl oldu da bir sazım oldu diye 2-3 saat ağladım. Bağlama çalmaya o zaman başladım. Ve, çok enterasandır, söylemek biraz güç ama, samimi olarak söylüyorum, 15 günde öğrendim bağlama çalmayı.

İlkokula gittiğim yıllar; Canım sıkılıyordu. Sınıftan kaçıp gidiyor, tarlanın ortasına oturup bağlama çalıyordum. Yani okula çok az gidiyordum. Öğretmen ise çok gurur duyuyordu öğrencisinin bağlama çalmasından. Diğer öğretmenlere karşı "benim öğrencim çok yaramaz, ama işte bağlama çalıyor" diyordu. Müziğe karşı sıradan bir sevgi değil, büyük bir tutkuydu bu. İlle de müzik yapacağım diyordum. Daha sonra, 24 Temmuz İşçi bayramlarında başladım işçi gecelerinde ortaya çıkmaya. 8-9 yaşlarında. Sonra Devlet Demiryolları geldi, beni aldı. Sümerbank'tan gelip aldılar. Jeeplerle Elazığ'a, Gaziantep'e gidiyorduk. Çeşitli gecelerde bağlama çalıp, türkü söylüyordum. Babam hep "Benim oğlum çok zengin bir sanatçı olacak" diyordu. Onun için iyi bir sanatçı olmak yerine zengin bir sanatçı olmak önemliydi. Yıllar geçti, ilkokulu bitirdiğimde bayağı bağlama çalıyordum. Sonra sazlar değişti, boyutlar büyüdü. İlkin curaydı, sonra tambura, ardından normal bağlama. İstanbul'a geldiğimde divan çalmaya başladım. Ortaokula Malatya'da başladım, ama İstanbul'a gelince yarım kaldı.

Sonra Almanya'ya gittim, sanat okulu okumak için. Dokuz ay okuyamadım. Okula girdim, ama gittiğim her yerde bütün bir gün, bütün bir gece boyunca torna temizlettiriyorlardı, başka hiçbir şey yapmıyordum. Eğitim yoktu, okuma yoktu. Bir Yunanlı arkadaşım vardı. İkimiz adamlar tarafından resmen aşağılanan iki yaratıktık. Gün boyu bize torna temizlettiriyorlardı. Çapaklar batıyordu. Eve gelir gelmez de uyuyordum. Dayanamadım, dokuz ay sonra İstanbul'a döndüm, ortaokulu bitirdim. Mısır Çarşısı'nın arka tarafından da Sabuncuhan Caddesi'nde, korse işine başladım. O zamanlar Yugoslavlar gelir, korse alırlardı. Derken bir arkadaşla tanıştım. O arkadaşta Livaneli'nin ve Rahmi Saltuk'un kasetleri vardı. Bir de longplay gelmişti, ortası kırmızı, adını bilmediğim bir longplay. Onları dinlemek hoşuma gitti, evde de dinlemeye başladım, derken derneğe gitmeye başladım. Süreç böyle başladı. Bir afişleme olayı nedeniyle tutuklandım. 16 yaşında cezaevine girdim.

Giderek bazı şeyler değişiyordu. O zamanlar Site Öğrenci Yurdu vardı. Bazı konularda uzmanlaşıyordum artık. Ailemle ilişkilerim koptu. Babam bağlama çalma biçimimi beğenmemeye başladı. "Sen, diyordu, çok zengin bir insan olacaktın niye böyle oldun? Bunları değil, eski parçalarını çalmalısın."....

Albümler

1984 - Ya Rıza Şimdi
1985 - Ağlama Bebeğim
1985 - Acılara Tutunmak
1986 - An Gelir
1986 - Şafak Türküsü
1987 - Yorgun Demokrat
1988 - Başkaldırıyorum
1989 - Resitaller-1
1989 - İyimser Bir Gül
1990 - Resitaller-2
1990 - Sevgi Duvarı
1991 - Başım Belada
1992 - Dokunma Yanarsın
1993 - Tedirgin
1994 - Koçero (Selda Bağcan ile)
1994 - Şarkılarım Dağlara
1995 - Beni Bul
1996 - Yıldızlar ve Yakamoz
1998 - Dosta Düşmana Karşı
2001 - Hoşçakalın Gözüm
2002 - Dinle Sevgili Ülkem
2003 - Biraz da Sen Ağla
2005 - Kalsın Benim Davam
2006 - Gözlerim Bin Yaşında
2010 - Ülkemde Son Turnem

Dinle

Link 1 - 2 - 3

"Çingenelerin Kraliçesi" olarak kabul görmüş, Üsküp (Makedonya) doğumlu Roman divası ve şarkı yazarı.

Annesi Türk, babası ise bir Sırp Yahudisi olan Redzepova "Çingenelerin zülme uğradığı bu dünyada ben de bir Çingeneyim" diyerek insan hakları ve insani yardım amaçlı 30 ayrı ülkede 8000’i aşkın konser vermiş, Unicef tarafından ödüle layık bulunmuştur.Irkçılığa, etnik ve dinsel ayrımcılığa karşı sürdürdüğü mücadele ile 2002 Nobel Barış Ödülü’ ne aday gösterilmiştir.

"Müzik fakirlerin tek lüksüdür… Şarkı söylerken kötü düşüncelerden uzaklaşırsınız, ve dansederken açlığı unutursunuz…" diyen Esma Redzepova 5’i öz 47’si evlatlık 52 çocuk annesidir. 

Albümler

1961 - Abre Babi Sokerdzan
1962 - Esma Kiri Gili
1962 - Nino, Nino
1963 - Devojcence, Ce Ti Kupam Fustan
1964 - Biljana Platno Belese (Gogo Zafirovski)
1965 - Opa Nina, Nina Naj
1966 - Ah, Devla
1966 - Ajde, Slusaj Kales Bre Andjo (Nikola Badev)
1966 - Muska Voda
1966 - Romano Horo
1966 - Zosto Si Me ... (Enver Rasimov)
1969 - Zapej, Makedonijo
1970 - Makedonske Pesme I Esma Redzepova
1970 - Odzacar, Odzacar
1971 - Romano Horo
1972 - Makedonijo, Rosno Cvijece
1972 - Ohrid, Ohrid
1973 - Esma Pesma
1973 - Gledaj, Majko, Kakov Bekrija
1973 - Zosto Si Me, Majko, Rodila
1974 - Cujes Li Uzdah Moj
1974 - Kazi, Kazi, Libe Stano (Cune Gojkovic)
1974 - Za Tebe, Zemljo Moja
1974 - Zapej, Makedonijo
1975 - Belly Dances
1975 - Sastali Se Cigani
1975 - Volim Te, Veruj Mi
1976 - Coceci
1976 - Kalejaca Jaca
1976 - Kocani, Kocani
1977 - Da Li Volis Aliju
1977 - Heba
1977 - Kavadarci, Kavadarci
1977 - Kroz Jugoslaviju
1979 - Abre Ramce
1980 - Cerga Mala Luta Preko Sveta
1980 - Ciganka Je Malena
1980 - Romano Horo
1987 - Makedonska Ora I Coceci
1994 - Songs Of A Macedonian Gypsy
1998 - Roma Songs
1999 - Queen Of The Gypsies Disc 1
1999 - Queen Of The Gypsies Disc 2
2000 - Kerta Mange
2002 - 18 Izvornih Snimaka (1961-1966)
2002 - Romske Pesme
2003 - Chaje Shukarije
2005 - Cekaj Zivote
2005 - Nasvalji So Uljom
2006 - Srce Cigansko
2007 - Esma's Dream
2007 - Gypsy Carpet
2007 - Mon Histoire. My Story
2008 - Between Two Lifes CD 1
2008 - Between Two Lifes CD 2
2008 - Legends Of Gypsy Music (Ferus Mustafov)
2009 - Collection
2010 - Bonus

Dinle

Linkler 1 - 2 - 3 - 4

"Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, Ernesto "Çe" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya."

Albümler

Grup Dinmeyen - Sisler Bulvarı (1992)
Zuğaşi Berepe - Va Mişkunan (1995)
Zuğaşi Berepe - İgzas (1998)
Salkım Söğüt II (2000)
Kazım Koyuncu - Viya (2001)
Gülbeyaz Dizi Müzikleri (2002)
Sultan Makamı Dizi Müzikleri (2003)
Kazım Koyuncu - ODTÜ Konseri (2003)
Kazım Koyuncu - Hayde (2004)
Kazım Koyuncu - Almanya Konseri (2004)
Kazım Koyuncu - Karadeniz Konseri (2005)
Kazım Koyuncu - Rumeli Hisar Konseri (2005)
Kazım Koyuncu - Dünyada Bir Yerdeyim (2006)

Dinle

Linkler: 1 - 2 - 3

Bas bariton sesiyle söylediği türkülerle tanınan yorumcu, besteci, müzik araştırmacısı, şair. Doğduğu Van yöresinde Ermeni tehciri sırasında ailesini kaybedince, Adana’da Öksüzler Yurdu’nda yetişti. Ankara Devlet Konservatuvarı’nda eğitim gördü. 1942’den itibaren pek çok operada rol aldı. Aynı dönemde Ankara Radyosu’nda Batılı şan tekniğiyle yorumladığı halk ezgileri yolunu çizdi. ‘1951 komünist tevkifatı’nda hapse girdi, 27 Mayıs’ın hemen öncesinde, ‘Karacaoğlan’ın Kara Sevdası’ filminde söylediği türkülerle ve her akşam Taksim Belediye Gazinosu’ndaki repertuvarıyla 60’lı yıllarda yeşeren sol hareketlerin müzik alanındaki işaret fişeği oldu. 60’ların sonunda, geçimini sağlamak için İstanbul ’da As Kulüp, Çatı, Kent, Kafkas, Kartiyer, 66, Reis Merhaba, Ankara’da Kalem gibi küçük lokallerde büyük bir ciddiyetle türküler söylemesi, gece hayatının sıra dışı enstantanelerindendi. Bir duble rakısını programı bitmeden içmezdi. Yayımladığı 45’lik ve 33’lüklerde Yunus Emre, Karacaoğlan, Pir Sultan Abdal, Köroğlu gibi ozanların nefesini bugüne taşıdı. Bu plaklar, solcu aydınların evlerde kurdukları rakı sofralarının uzun süre değişmez eşlikçisi olarak kaldı. Sabahattin Eyuboğlu ve mavi yolculuk çevresiyle ahbaplık kuran Su, Nâzım Hikmet, Orhan Veli dizelerinden de besteler yapmıştır. Hastalanan ve yurtdışında tedavi edilmesi gereken Ruhi Su’ya pasaport verilmemesi, 12 Eylül yönetiminin acımasız uygulamalarından biridir. Cenazesi, dönemin ilk büyük kitle gösterisidir.  

Albümler

Seferberlik Türküleri ve Kuvayi Milliye Destanı (1971)
Yunus Emre (1972)
Karacaoğlan (1973)
Pir Sultan Abdal (1974)
Şiirler - Türküler (1975)
Köroğlu (1976)
El Kapıları (Sümeyra Çakır ile birlikte) (1977)
Sabahın Sahibi Var (Sümeyra Çakır ile birlikte) (1978)
Semahlar (1979)
Çocuklar, Göçler, Balıklar (1980)
Zeybekler (1981)
Pir Sultan'dan Levni'ye (1986)
Ezgili Yürek (1986)
Ekin İdim Oldum Harman (1986)
Kadıköy Tiyatrosu Konseri I(1987)
Kadıköy Tiyatrosu Konseri II(1987)
Beydağı'nın Başı (1988)
Dadaloğlu ve Çevresi (1988)
Huma Kuşu ve Taşlamalar (1989)
Sultan Suyu "Pir Sultan Abdal'dan Deyişler" (1990)
Dostlar Tiyatrosu Konseri (Sümeyra Çakır ile birlikte) (1991)
Ankara'nın Taşına Bak (1992)
Uyur İken Uyardılar (1993)
Barabar (1994)
Aman Of (1995)
Beni Ağlatırsan Yoluna Ağlat
Seçmeler Ve Hapisane Türküleri

Albümleri Dinle

Link

The Rolling Stones, 1962'de Londra, İngiltere'de kurulan rock müzik grubu. Kuruluşunun ilk yıllarında kadrosunda Brian Jones (gitar, mızıka), Ian Stewart (klavye, piyano), Mick Jagger (ana vokal, mızıka), Keith Richards (gitar, vokal), Bill Wyman (bass gitar) ve Charlie Watts (bateri) vardı. Wyman'ın 1993'te gruptan ayrılmasından sonra grubun tam kadrosu Jagger, Richards, Watts ve gitarist Ronnie Wood'tan oluşuyordu. Darryl Jones (bass gitar) ve Chuck Leavell (klavye) da devamlı katkıda bulundular fakat tam üye değillerdi. Grup 1989'da Rock and Roll Hall of Fame'e dahil oldu. Rolling Stone dergisi, grubu "Tüm zamanların en büyük 100 sanatçısı" listesinde 4. sıraya koydu. Dünya çapında 200 milyonun üzerinde albüm satmışlardır.

The Rolling Stones başlarda Avrupa'da popülerlerdi, daha sonra şöhretleri 1960'ların ortasında yaşanan "British Invansion" denilen İngiliz rock müzik furyasıyla beraber Güney Amerika'ya da yayıldı. Toplam 22 adet stüdyo albümü (24 adet A.B.D.'de) yayımladılar. Son albümleri, A Bigger Bang, 2005'te yayımlanmıştır. 2008'de, Billboard dergisi grubu yaptığı "Tüm zamanların en iyi sanatçıları" listesinde 10. sıraya yerleştirdi ve onları "Billboard Hot 100 Chart" listesinde en iyi ikinci başarılı sanatçı seçti. 

Albümler

12x5 (1964)
England’s Newest Hit Makers (1964)
December’s Children (And Everybody’s) (1965)
1965 Now!
Out of our Heads (1965)
Aftermath (1966)
Between The Buttons (1967)
Flowers (1967)
Their Satanic Majesties Request (1967)
Beggars Banquet (1968)
Let It Bleed (1969)
Sticky Fingers (1971)
Exile On Main Street (1972)
Goats Head Soup (1973)
It’s Only Rock’n'Roll (1974)
Black and Blue (1976)
Some Girls (1978)
Emotional Rescue (1980)
Tattoo You (1981)
Undercover (1983)
Dirty Work (1986)
Steel Wheels (1989)
Voodoo lounge (1994)
Bridges To Babylon (1997)
A Bigger Bang (2005)

Dinle

Djivan Gasparyan (Ermeni: Ջիվան Գասպարյան; 12 Ekim, 1928; Solag), Ermeni balaban virtüözü.

Küçük yaşta evin geçimine katkıda bulunmak için çalışmalara başladı, fakat aklı hep balabandaydı. Gasparyan ilk yıllarını şöyle anlatır: "Sessiz filmler yerel müzik eşliğinde gösterilirdi. Balabanı ilk kez sinemada dinledim. Bir yandan da ailemin geçimine yardımcı olmak zorundaydım. Topladığım şişeleri satarak ilk balabanımı aldım. Altı yaşındaydım, çalmayı kendim öğrendim. Çocuk grubundan sonra Gomidas Konservatuarına girdim. Master ve pedagoji eğitiminden sonra konservatuarda eğitim görevlisi oldum."

Civan Gasparyan 1946'dan 1982'ye kadar Tatul Altunyan Halk Müziği ve Oyunları Topluluğunda solist olarak yer aldı. Yapımcı-müzisyen Brian Eno 1989'da Moskova'da Melodia plak şirketinin stüdyolarında Sovyet halklarının müziklerini incelerken; Civan Gasparyan'ın müziği ile karşılaştı. Çok etkilenen Eno, Gasparyan'ı Londra'ya davet etti. Gasparyan'ın yurtdışında yayımlanan ilk albümü "I will not be sad in this world" bu dönemde kaydedildi. Gasparyan bu albümden sonra dünyanın en ünlü senfonik orkestralarıyla ve Peter Gabriel, Lionel Richie, Michael Brook, Erkan Oğur gibi tanınmış müzisyenlerle çalıştı. Avrupa ve Amerika'da pek çok albümü yayımlandı. Ronin, Gladyatör gibi pek çok filmde müzikleriyle yer aldı.

1990 - Djivan Gasparyan - I Will Not Be Sad In This World
1993 - Djivan Gasparyan - Moon Shines at Nigh
1994 - Djivan Gasparyan - Armenian Romances
1994 - Djivan Gasparyan - Romantic Songs
1994 - Djivan Gasparyan - Ask Me No Questions
1995 - Djivan Gasparyan and Friends - The Art of Armenian Duduk
1996 - Djivan Gasparyan - Apricots From Ede
1996 - Djivan Gasparyan - Doudouk
1998 - Djivan Gasparyan and Armen Chakmakian - Ceremonie
1998 - Djivan Gasparyan and Michael Brook - Black Rock
1998 - Djivan Gasparyan - From the Soil
1998 - Djivan Gasparyan - Nazeli
1998 - Djivan Gasparyan - Salute
1998 - Djivan Gasparyan - Sound Of Duduk
1999 - Djivan Gasparyan - Heavenly Duduk
2000 - Djivan Gasparyan and Ensemble - Armenian Fantasies aka Magical music from mount Ararat
2001 - Djivan Gasparyan and Amir Perelman - Serenity
2001 - Djivan Gasparyan and Erkan Ogur - Fuad
2001 - Djivan Gasparyan - Nazani
2002 - Djivan Gasparyan - In My World, I Have No Pain
2003 - Djivan Gasparyan - Armenian duduk
2003 - Djivan Gasparyan - Freski OST
2004 - Djivan Gasparyan - Armenian Duduk
2004 - Djivan Gasparyan - "Ararat" presentation
2005 - Djivan Gasparyan and Hossein Alizadeh - Endless Vision
2006 - Djivan Gasparyan - Hin U Nor Husher
2008 - Djivan Gasparyan - The Soul of Armenia
2008 - Djivan Gasparyan - The World of the Duduk
2008 - Djivan Gasparyan and Michael Brook - Penumbra

Linkler: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8